Z dobrego upieczesz najlepsze!

Marcepan, król słodyczy

Historia marcepanu

Historia marcepanu sięga ponad 2000 lat. Starożytni Persowie opanowali sztukę jego wyrobu z migdałów i miodu. Perski doktor, Rhazes, już w IX wieku pisał o zdrowotnych właściwościach pasty z orzechów i cukru.

Na stołach bogatych Greków marcepan pojawił się za czasów Peryklesa, znany był również w starożytnym Rzymie. W XII wieku mniszki z klasztoru Martorana w Palermo na Sycylii przejęły i udoskonaliły przepis, który pozostawili obecni niegdyś na tych ziemiach Arabowie. W zachowanych w klasztorze kolbach destylacyjnych wytwarzano esencję pomarańczową, która była niezbędnym składnikiem marcepanu.

Do Europy przywędrował prawdopodobnie razem z najazdami tureckimi, lecz spór o autorstwo przepisu toczą także między sobą Włosi i Węgrzy. Za europejską stolicę marcepanu uważa się położone w Niemczech miasto Lubeka.

Marcepanem zachwycał się Giovanni Boccaccio, autor słynnego Decameronu oraz Tomasz z Akwinu, który twierdził, że można go jeść nawet w czasie postu.

Podobno angielska królowa Elżbieta I była uzależniona od słodyczy, w tym od marcepanu. Z kolei na dworze francuskiego Króla Słońca, Ludwika XIV Wielkiego, marcepan był obowiązkowym elementem każdej uczty.

Do XVII w. wyrobem marcepanu zajmowali się nie cukiernicy, lecz aptekarze. Jednakże, w pierwszych wiekach popularności marcepanem cieszyli się jedynie władcy i bogacze. Zarówno cukier, jak i migdały były drogimi składnikami, dlatego wyroby z tych surowców były zarezerwowane wyłącznie dla elit. Marcepan często też stanowił podarunek dla głów Państwa.

Do szerszego grona konsumentów marcepan trafił dopiero w XIX wieku, kiedy cukier zaczęto wytwarzać z buraków cukrowych w dużych ilościach, dzięki czemu stał się on nieco tańszy.

Pochodzenia słowa marcepan

Według niektórych historyków słowo marcepan pochodzi od arabskiego słowa „manthaban”, które oznaczało w tym języku naczynie do przechowywania masy migdałowej.

Kolejna teoria wiąże źródłosłów tego słowa z opakowaniami. Do XIII-wiecznej Wenecji, Neapolu i Sycylii orientalne produkty były dostarczane w małych pudłach, które określano słowem „mataban", czyli po prostu "pudełko". I od tego słowa pochodzi włoskie „mazapane", francuskie „massepain" oraz niemieckie „marzipan", bardzo już podobne do naszego marcepanu.

Ciekawostki

Dzięki swojej plastyczności masa marcepanowa wykorzystywana jest do wyrabiania wyrafinowanych produktów cukierniczych, jak np. szachy (zbitą figurę zjadał zbijający) lub znane z filmu Amadeusz Miloša Formana „Sutki Wenery”.

Marcepan ma także swoje muzeum znajdujące się w mieście Szentendre na Węgrzech.

Oglądać tu można np. miniaturę parlamentu budapeszteńskiego, czy też znane figury ze świata kultury popularnej, takie jak Muppety czy 101 dalmatyńczyków. Oprócz tego, prezentowane są maszyny i urządzenia do produkcji marcepanu.

Ze swojego marcepanu dumni są także mieszkańcy Toledo w Hiszpanii, w którym znajduje się mnóstwo sklepików i kawiarenek, w których sprzedaje się głównie marcepan. Przysmak ten produkują również siostry zakonne i rozprowadzają go w swoich klasztorach.

Marcepanowe przysmaki zdobyły szczególną popularność także w niemieckiej Lubece. W 1806 roku Johann Georg Niederegger założył tam marcepanowy sklep Café Niederegger, który istnieje do dzisiaj. 

Warto też wiedzieć, że marcepan to rarytas, bez którego kilkaset lat temu Europejczycy nie wyobrażali sobie jakichkolwiek świąt.

Nie tylko na święta - polecamy KOMPLET Masę Percepanową, która została zrobiona z pestek moreli.

Produkty powiązane z tym artykułem

mapa strony Projekt i wykonanie Omnibrand we współpracy z ROXX Media

Ta strona korzysta z plików cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Zamknij komunikat.